Anevrizmalar!!

Intrakranial anevrizmalar, serebral arterlerin patolojik genişlemeleridir. Birden fazla anevrizma doğuştandır ve değişerek ve gelişerek hayat uzunluğu devam eder. Atherosklerotik hale gelebilirler. Anevrizmalar tipik olarak en sık, Willis poligonundaki ana damarların bifurkasyonlarında görülürler. Hastaların %20’sinde birden çok(multipl) anevrizma, %1’inde de anevrizmayla birlikte arteriovenöz malformasyon (AVM) görülmektedir. Şayet anevrizmalar periferik yerleşimli ise, travma yahut enfeksiyon üzere ikincil nedenler göz önünde bulundurulmalıdır.

Anevrizmaların %85’inden fazlası karotid yahut “anterior” sirkulasyonda oluşur. Yaklaşık olarak %30’u da internal karotid arterin, intrakranial segmentinde, çoklukla posterior komminikan arter çıkışında yahut çabucak komşuluğunda ortaya çıkmaktadır. Öbür bir %30’luk oran da, anterior komminikan arter kısmında görülür. Yaklaşık %25’lik bir kısmı orta serebral arterin birinci ana kollarını verdiği trifukasyonuna oturur. Buradaki başlangıç noktası damarın çatallaşma noktasının başlangıcıdır. Vertebro-baziller yahut “posterior” sirkulasyon anevrizmaları, en sık olarak baziller arterin zirvesinde görülsede gövdesi boyunca daha proksimal kısımlarda de ortaya çıkabilir. Posterior inferior serebeller arterin çıkış yeri ikinci en sık yerleşim yeridir.
İntrakranial anevrizmalı olgular en yaygın olarak subaraknoid kanama (SAK) belirti ve bulgularıyla karşımıza çıkarlar. Travmaya bağlı olmayan subaraknoid kanamaların %80’i anevrizma rüptüründen kaynaklanmaktadır. Bu rüptür sonucunda hastada, şiddetli bir başağrısı, ve bunu takiben subaraknoid uzaklığa geçen kanın oluşturduğu meningeal irritasyon sonucu gelişen ense sertliği ve fotofobi görülür. Süreksiz şuur kaybı da oluşabilir. Kimi hastalarda ise kafaiçi basıncın birdenbire artmasına bağlı olarak fokkal nörolojik defisitler ve koma hali görülebilir. SAK’ın şiddeti gradelenebilir .Genellikle, grade ne kadar düşük olursa o kadar âlâ bir prognoza işaret eder.
Anevrizmalı, hastaların tümü rüptüre bağlı semptomlar ile karşımıza çıkmayabilir. İnternal karotid arter (ICA) anevrizmaları kitle tesiri göstererek ; optik sona (II.) bası sonucu oluşan tek beğenilen körlüğe yahut okulomotor hududa (III.) bası sonucunda diplopi, ptozis ve pupil dilatasyonuna neden olabilir. Kavernöz sinus içersindeki bir ICA anevrizması n. abducense bası yaparak çift görmeye sebep olur. Baziller tipte oturan dev bir anevrizma (çapı 25 mm’den fazla olan) serebral aqueductı tıkayarak hidrosefali oluşturabilir. Nadiren bir anevrizma tümörle karıştırılabilecek büyüklükte olabilir.
SAK tanısı çoklukla klinik bulgulara nazaran konur. BT taraması öncelikle yapılmalıdır, Tüm beyin damarlarını kapsayan anjiografi anevrizmayı tam olarak tespit etmeye ve tanımlamaya ve tıpkı vakitte birden çok anevrizma olup olmadığını yahut eşlik eden bir AVM’nin ortaya çıkarılmasına yardımcı olur.

TEDAVİ
Anevrizma kanaması tanısı doğrulandıktan sonra hastada yeni bir kanama riskine karşı muhakkak bir protokol uygulanır .Anevrizma tedavisinde sonuncu emel kraniotomi ile anevrizmaya ulaşıp mikroşirürjikal olarak disseke edip, bir klip ile boynunu kapatmaktır. Ameliyatın zamanlaması hastanın klinik gradine nazaran ayarlanmalıdır. Grade I ve II olan hastalar, kanamadan sonraki birinci 72 saat içinde ameliyata alınmalıdırlar. Grade III ve IV hastalara ise ağır tıbbi müdahale yapılır ve durumları güzelleştirilerek imkanı varsa daha düşük grade getirilmeye çalışılır zira mortalite riski hastanın grade’i artıkça yükselir. Şimdi kanamamış anevrizmalar da tespit edilirse, kanamaya yol açmadan elektif koşullarda ameliyat edilmelidirler. Cerrahisi güç olan ve hatta mümkün olmayan anevrizmalar da girişimsel nöroradyolojik tekniklerle, emolize edilerek aktif olarak tedavi edilebilirler.
Anevrizmal kanamaların komplikasyonları ortasında, lezyonun tedavi edilmediği durmlarda birinci 8 hafta içinde %30 oranında tekrar kanama riski, subaraknoid kan pıhtılar tarafından araknoid villilerin tıkanması sonucu gelişen hidrosefali, vazospasm, intraserebral hematomlar, baş içi basınç artışı ve epileptik nöbet sayılabilir. Bunların içindde en bariz ancak, en az anlaşılmış olanı vazospasmdır. Bu fenomen sıklıkla kanamadan sonraki Birinci 4-7 gün içinde ortaya çıkar ve ilgili serebral arterlerin daralmasına neden olur. Vazospasm, rastgele bir klinik bulgu vermeksizin anjiyografide görülebileceği üzere, hastanın hayatını tehdit edecek ciddiyette ilgili damarların beslediği beyin dokusunda iskemiye de sebeb olabilir.
Kanamadan elektif kurallarda klipe edilen anevrizmalı olguların sonuçları kanadıktan sonra klipe edilen anevrizmalı olgulardan daha güzeldir, zira beyin, subaraknoid kanama ile şimdi hasar görmemiştir. Bunun yanında, internal karotis arter anevrizmaları, komplike anterior komminikan arter anevrizmaları hariç; vertobrobaziller sistem anevrizmalarına nazaran daha az risklidirler. Çoklukla, başarılı bir ameliyatla anevrizmanın klipe edildiği, ve vazospazmının giderilebildiği yahut önlenebildiği durumlarda, hastalarda düzgünleşme sağlanmaktadır.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir