GEÇMİŞTE YAŞANAN KÖTÜ ANILARLA BAŞ ETME; GEÇMİŞİNİZ BUGÜNÜ ENGELLEMESİN

“Geçmişte yaşadığım olayları unutamıyorum”

“En memnun olduğum vakitlerde aklıma geçmişim geliyor, keyfim kaçıyor”

“Geçmişime takılıp kaldım, olanları affedemiyorum” diyenlerdenseniz, bu yazı tam size nazaran…

Geçmişte yaşadığımız makus olaylar o denli kolay kolay aklımızdan silinip gitmez. Hatta bu olayları “unutmaya çalışmak” onları daha fazla hatırlamamıza neden olur. Bu olaylar geceleri uykumuzu kaçırıyor, günlük işlevselliğimizi bozuyor veya “an”a odaklanmamızı zorlaştırıyorsa bir “takıntı hastalığı”ndan bahsetmek bile mümkündür.

Geçmişte yaşanılan makus olayları hatırlamak tıpkı vakitte öfke, kin, suçluluk, pişmanlık, hüzün üzere pek çok olumsuz hissin bizi ziyaret etmesine neden olur.

Kabul etmek gerekir ki, hayatın her anında kesinlikle bizde negatif hisler oluşturacak berbat sürprizler ve olaylarla karşılaşacağız. Makûs durumların olmasını engelleyemiyorsak ne yapabiliriz? Öncelikle söylemeliyim ki değerli olan olayın “kendisi” değil, onu nasıl “algıladığımız”dır. Sonuçta her türlü makûs yaşanmışlık bizde derin ve acı izler bıraktığı gibi birebir vakitte bizi güçlendirir de. Zelzelede yıkılan bir binanın yerine, yıkılmış meskenden çok daha sağlam bir ev dikilir. İnşa edilmiş bu yeni mesken, artık gelecek olan sarsıntılara karşı hazırdır. İşte hayat da böyledir, yaşadığımız acılar bize ders verir, tıpkı kusurları tekrar yapmamamızı sağlar. Daha olgun, daha dik ve deneyimli olmamıza taban hazırlar.

Bu acılara takılmadan nasıl atlatır da günlük hayatımıza devam ederiz?

-İlk kademe yaşadığımız olayı kabul etmek ile başlar. Kabul etmek, onaylamak manasına gelmez. Kabul etmek; hatalar için sorumluluğu almak, hayatla barışmak, olgunlaşmak, makus sürprizlere hazırlıklı olmaktır birebir vakitte. Geriye dönmek, olayı tekrar değiştirmek mümkün olmadığından; kabullenmek bizi daha âlâ hissettirir ve gerçekle bağdaştırır.

-İkinci olarak yapacağımız şey olayla ilgili algılarımızı düzenlemektir. Olayı, olayın olduğu vakitteki halimiz, yaşımız, ortamımız, yaşadıklarımız ile kıymetlendirmemiz gerekir. “O vakitte yapılacak en uygun şey boşanmaktı” şeklinde düşünmek; hem durumu daha gerçekçi yorumlamanıza hem kendinize haksızlık etmemenize neden olur.

-Bir sonraki adım “kontrol” kavramı üzerine düşünmektir. Şayet denetim edemediğiniz bir durumdan ötürü acı çektiyseniz (kaldırımda yürürken otomobil çarpması gibi), sorumluluğun ve kusurun sizde olmadığı, hayat üzerinde kontrol sağlamanın sıkıntı olduğu üzerine düşünebilirsiniz.

Bütün bu adımları yapmakta zorlanıyor ya da kendinizi yapamayacak güçte hissediyorsanız, derhal bir uzmandan yardım alın ve geçmişteki acılarınızla yüzleşin..

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir