ÇOCUK RESİMLERİNİN YORUMLANMASI

Çocukların fotoğrafları onların iç dünyasına açılan sihirli bir kapıdır. Şimdi söz dağarcığı gereğince gelişmemiş olan çocuklar yaşadıkları hisleri tanımlama konusunda da kâfi marifete sahip değildir. Onu üzen bir durum yaşadığında bazen yalnızca ağlayabilir ya da küsebilir. Bu durumda yetişkinler onun neden ağladığını yahut küstüğünü anlamakta zorluk yaşayabilirler. Çocuğa sordukları vakit da tatmin edici bir cevap alamazlar. O nedenle çocuk fotoğrafları çocuğun içsel yaşantılarına ulaşmak için kıymetli bir yoldur. Lakin burada gözden kaçırılmaması gereken kıymetli bir mevzu vardır. Genel olarak fotoğrafların yorumlanması yansıtmaya çok açıktır. Beşerler bir resme baktıklarında kendi iç dünyalarını gösteren kısımları en evvel görme eğilimdedirler. Bu durumda çocuğun fotoğrafını yorumlarken yorumlayan kişinin kendisini yansıtması ihtimali çok güçlüdür. Bu münasebetlerle çocuğun fotoğrafını yalnız kendisinin yorumlaması temeldir. Hatta çocuğa fotoğraf hakkında soru sorarken yönlendirici sorular tercih edilmezse daha hakikat cevaplar alınabilir.

Üç yaşındaki bir çocuk küçük karalamalarını “anne”, “baba”, “otomobil” olarak açıklayabilir. Çocuğun fotoğrafına bedel verilerek bakılır ve ilgi ile anlattıkları dinlenirse onun da anlatma isteği ortaya çıkacaktır. Bu fotoğrafların sergilenmesi ona kıymet verdiğimizin bir göstergesidir. Hatta bu fotoğrafların bir evrak içinde saklanması gelecekte dönüp bakmak için epey pahalıdır.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir