Çocukta Kardeş Kıskançlığı

Tüm çocuklardaki görülen bir durumdur. Kardeş kıskançlığı bir dereceye kadar olağan kabul edilir. Kıymetli olan bu durumun derecesidir. Ona çocuk ilgiyle büyü ve bu ilgiye alışır. Yeni kaideler altında kendine bir kardeş geleceğini öğrenmek çocuk bilinçaltında eskisi kadar sevilmeyeceğini, ilginin azalacağı ya da büsbütün kardeşine kayacağını düşünür. Bu durum ailenin çocuğa ve yeni gelecek bebeğe karşı telaffuzları ile gelişir.

Kıymetli olan büyük kardeşin bebeğe bir ziyan verici davranışlarda bulunup bulunmadığıdır. Günümüzde kardeş kınkançlığı tedbir alınmadığında oğlu derece üzücü hadiselere yol açabilmektedir.

Anne ve babalar doğum öncesinde çocuklarına kardeş geleceğini mümkün olduğunca kendisine oyun arkadaşı ve hayattaki en büyük yardımcısı yalnızca temelinde anlatmaktır.

Çocuk onun yerini alacak mümkün bir tehdit olarak görmek yerine, birlikte oyun oynayacakları, birbirlerini çok sevecekleri hatta yaramazlıklarını birlikte yapıp daha az azar işitecekleri üzere bir çok sempatik fikir ile kıskançlıktan vazgeçer ve yeni iç samimiyetle takviyeler.

Bununla birlikte, doğumdan sonra da devam ettirmek çok kıymetlidir. Yeni doğan kardeşe yapılan telaffuz ve davranışlar asla abartılmamalı ve büyük kardeşe tıpkı formda muamele yapılmalıdır. Örneğin bebeğin karnı doyurulurken büyük kardeşe bir şeyler hazırlanmalı ve birlikte beslenmeleri sağlanmalıdır.

Yemekten sonra anne ve babanın büyük kardeşe “haydi artık oyun vakti” telaffuzuyla küçük kardeşi sevdirmeye yöneltmek bebeğe dokunarak, severek oyun oynadığını düşünmesi çocuğun kıskançlık niyetini ortadan kaldırarak kardeşini sevmesini mümkün kılar

Belirttiğimiz üzere bu sorunun tahlili çocuğun yeni kardeşe olduğu algısını yönlendirmekten geçmektedir. Lakin bütün bu uğraşlara ve yönlendirmelere karşın kıskançlık devam ediyorsa ve bu kıskançlığın derecesi gün geçtikçe artıyorsa derhal bir uzmandan takviye alınmalıdır.

Günümüzde bir kız çocuğu görülen ve sayısı onu geçen gün artan saldırganlık davranışı, çok önemli sıkıntıların yattığı bir durumdur. Unutulmamalıdır ki hiç bir çocuk bizatihi saldırgan olmaz. Ömründe bu davranışı tetikleyen bir çok sebep olabilir.

En kolay örneği izlediği ya da maruz kaldığı şiddet içerikli yayınlarıyla. Bu ebeveynlerin izlemekte bulunanları dizilere maruz kalmasıyla de olabilir, kendi izlediği çizgi sineması üzere yayınlarla da olabilir. Aslı saldırganlık davranışını ortaya çıkaran sebeplerin ortasında bu örnek en temiz sebep bile olabilir.

Ebeveynler tarafından sert cezalarla ve kurallarla karşılaşmak, anne babanın çocuğa karşı ilgisizliği, gelenekselleşmişme usullerinden kaynaklanan şiddetin ve küfürünün güzel bir şey üzere lanse edilmesi, anne ya da babanın uzun müddetli yokluğundan kaynaklanan güvenlik derdi ve arkadaş ortamında şiddetin kabul edilmesi üzere nedenler gösterilebilir.

Tüm bu sebepler hayli vahim durumlar ve çocukta yaratılmış travmatuvar boyutu kestirim edilenden çok daha fazla olabilir. Bu nedenle çocukta saldırganlık yaratan sebep yahut ortadan kaldırılmalı ve tahlili için kesinlikle bir uzmandan yardım alınmalıdır.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir