KARDEŞ KISKANÇLIĞI

Kıskançlık duygusu, her insanın yaradılışında vardır. Bu hissin

varlığı kişinin gelişiminde tesirli olduğu kadar, çok uyarılmıs olması

halinde de ömrü zora sokar. Hele ki bu bir çocuksa hayat daha da sıkıntı

bir hal alır.

Anne-babaların bilmesi gereken en kıymetli şey ‘kardeş kıskançlığı’nın

doğal, üniversal ve beklenen bir durum olduğudur. Bu durum karşısında

paniğe kapılmak epeyce yanlış bir davranış olacaktır. Anne-baba ne

kadar rahat olursa çocukta bu periyodu bir o kadar rahat atlatır.

Kıskançlığın en büyük nedeni ; büyük kardeşin en pahalı varlığı olan

anne ve babasını, kardeşiyle paylaşmasıdır. Lakin kıskançlık yalnızca

büyük çocukta ortaya çıkan bir durum değildir. Küçük kardeş büyüdükçe,

büyük kardeşin marifetleri karşısında kendini yetersiz hissedebilir ve ona

tanınan ayrıcalıklar olduğunu düşünerek kıskançlık duymaya başlar.

KARDEŞ KISKANÇLIĞI KARŞISINDA ANNE – BABA

TAVIRLARI NASIL OLMALIDIR ?

– Anne-babalar çocuklarına eşit davrandıklarında kıskançlık tetiklenir.

Kıymetli olan eşit davranmak değil ‘adil’ davranmaktır. Zira her

çocuk birbirinden farklıdır. Eşit vakit ayırmak yerine çocuğa

ihtiyacına nazaran vakit ayırmak gerekir. Sevginizin eşit olduğunu

göstermek yerine, her çocuğa yalnızca kendine özel sevgi duyulduğunu

göstermek gerçek olacaktır.

– Anne- babasının kendine adil davranmadığını hisseden çocuk, anne-

babasına karşı itimadını yitirirse, kıskançlığın asıl tetikçisi

‘güvensizlik’ olur.

– Bir kardeşin, aileden birine benzetiliyor olması ve bunun lisana

getirilmesi başka kardeşin kendini dışlanmış hissetmesine sebep olur

ve bu da kıskançlığı tetikler.

– Ebeveynlerin doğal olmayan davranışları kıskançlığa sebep olur.

Örneğin kardeşi dünyaya gelen bir çocuğun annesi hastaneden

gelirken yanında bir armağanla gelir ve ‘ Bunu sana kardeşin armağan

olarak getirdi’ derse, çocuk bir bebeğin ikram alıp getiremeyeceğini

bilecek yaşta ise, bu duruma şaşırır ve anne-babasına inancı sarsılır.

Kardeş kıskançlığı oluşturmak istemeyen ebeveynler çocuklarına

karşı gerçekçi ve doğal davranmalıdırlar. Yapmacık davranışlar

çocuğu kaygılandırır, telaş ise kıskançlığa sebep olur.

– Birtakım durumlarda kardeş kıskançlığı tehlikeli bir hal alabilir ve çocuk

kardeşine ziyan vermeye çalışabilir. Bu üzere durumlarda onları farklı

tutmaya çalışmak yanlış bir davranış olacaktır. Kardeşleri mümkün

epey bir ortada tutmaya çalışmalı ama bunu yaparken göz önünde

olmalarına dikkat edilmelidir. Çocuğun kardeşine ziyan vermesi üzere

bir durumda ebeveynler gereğince net ancak sert olmayan bir halla

çocuğu uyarmalıdır. Büyük çocuğa karşı suçluluk hisseden, gereğince

net hudutlar koyamayan ebeveynler bebeğin ziyan görmesine sebep

olabilir.

– Küçük kardeşle ilgili işlerde, çocuğunuzdan yardım istemeniz yararlı

bir hareket olacaktır. Lakin bunu yaparken çocuğunuza ‘sen abi/abla

oldun’ üzere kelamlar söylenmemeli, çocuğa ‘çocuk’ olduğu

unutturulmamalıdır.

– Çocuğunuzla kardeşi olmadan evvel yaptığınız şeyleri yapmaya

devam ederseniz yaşanan kıskançlığı en aza indirebilirsiniz.

– Kardeşi dünyaya geldiğinde çocuğun meskendeki sistemi mümkün epeyce

bozulmamalıdır. En değerlisi evvelce çocuğunuza nasıl

davranıyorsanız o denli davranmaya devam etmenizdir. Çok

davranışlar sergilemeniz, ‘seni daha çok seviyorum’ ‘kardeşin çok

yaramaz sen çok uslusun’ üzere çok kelamlar çocuğa hem yapmacık

gelir hem de kardeşler ortası yakınlaşmayı pürüzler.

Ebeveynlerin üzerine düşen en değerli misyon ‘doğal davranmak’tır.

Ebeveylerin çocuğu dertli davranışlarını telaşa vermeden, sakince

dinlemesi ve doğal davranmaya devam etmesi, çocukta telaşların

yersiz olduğu izlenimini uyandırır. Yani çocuk her şeyin yolunda

olduğunu düşünmeye başlarsa kıskançlık başlamadan sönmüş

olur.Örneğin kardeşi dünyaya gelen çocuk artık eskisi kadar anne-

babası tarafından sevilmeyeceğini düşünmeye başlarsa bu kıskançlık

için yetecek bir cümledir. Lakin anne-baba kendi istifini hiç

bozmadan hem yeni kardeşi sever, hem de kıskançlık başlayacak

olan çocuğun kendisini sevmeye devam ederse, çocuğun kıskançlık

davranışlarından etkilenmeden anne- baba hayatlarına devam

ederlerse, çocuk olağanlaşır. Aslolan çocuğun anne-baba ve konuttaki

bireylerin sevgisini kaybedeceğine karşı kaygılanmasıdır. Derdin

ortadan kalkmasının tahlili ise doğal ve rahat davranmaktır.

Çocuğunuzun durumunun tüm bunlardan daha berbat olduğunu

düşünüyorsanız kesinlikle bir uzmana danışılmalısınızdır.

Unutmayın Kardeş kıskanlığı süreksiz bir süreçtir. Onlar ‘kardeştir’ ve

aslında birbirlerini çok severler.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir